Zdrowe zakupy Obgryzanie paznokci można porównać do wierzchołka góry lodowej - świadczy ono o tym, że dziecko nie radzi sobie z emocjami. I właśnie zmiana tego, co stanowi źródło problemu, jest znacznie ważniejsza niż wytrzebienie mało estetycznego nawyku. Joanna Salbert, psycholog i psychoterapeuta z Centrum medycznego ENEL-MED w Warszawie OCL: Dlaczego dzieci obgryzają paznokcie? JS: To nawyk, który wskazuje na to, że dziecko nie radzi sobie z napięciem. Ten problem najczęściej dotyczy dzieci w wieku przedszkolnym i jest reakcją na jakąś stresującą sytuację: mogą to być np. kłopoty w domu: konflikt między rodzicami czy choroba, przeprowadzka, przyjście na świat rodzeństwa. Zawsze szukam czynnika, który przyczynił się do wzrostu napięcia u dziecka. Pójście do przedszkola też może być takim czynnikiem sprawczym. Jeśli dziecko nie dostaje wtedy od bliskich wsparcia w radzeniu sobie z emocjami, wyrażaniu ich, to w sposób nieuświadomiony szuka pomocniczych sposobów, by dać ujście napięciu. Jednym z nich jest właśnie obgryzanie paznokci. OCL: Jak należy wspierać świeżo upieczonego przedszkolaka? JS: To wsparcie to dłuższy proces, który powinien się zacząć znacznie wcześniej i trwać nieprzerwanie, a nie tylko gdy dziecko musi sprostać trudnej sytuacji. Rodzice mają rozpoznawać, co się dzieje z ich dzieckiem, uczyć je okazywania, a potem także nazywania własnych emocji. Trzylatek nie ma jeszcze wykształconej takiej umiejętności, więc to raczej rodzice powinni umieć nazwać to, co się dzieje z dzieckiem, i akceptować emocje towarzyszące przedszkolnym początkom. Nie ma dobrych i złych emocji, każdy z nas ma prawo do odczuwania wszystkich. Ważne, na jakie sposoby wyrażania tych emocji przez dziecko rodzice się zgadzają. Powinni uznać, że jeśli maluch idzie do przedszkola, może się bać, być smutny, tęsknić za rodzicami. Jeśli oni to rozumieją, to dają dziecku przestrzeń na te emocje. Nie należy tego bagatelizować, negować, mówić, że wszystko się ułoży, bo dla malucha to chwila tu i teraz, i właśnie mu się nie układa. OCL: A rodzice często próbują motywować dziecko na różne sposoby, np. mówiąc: "nie bądź beksą". Jak to działa na malucha? JS: To właśnie bagatelizowanie, negowanie emocji, które dziecko odczuwa. Rodzice w ten sposób wysyłają mu komunikat: "nie masz prawa do takich emocji". OCL: Skoro to brak wsparcia w trudnych sytuacjach powoduje, że dziecko zaczyna obgryzać paznokcie, to znaczy, że da się zapobiec wystąpieniu tego nawyku? JS: Tak uważam. Taką prewencją jest praca rodzicielska, która się zaczyna od narodzin dziecka. Jeśli napięcie nie będzie się w nim kumulowało, maluch nie będzie musiał szukać dla nich ujścia. Trudne sytuacje są wpisane w życie, wielu z nich nie możemy zapobiec, ale warto obniżać napięcie u dziecka. Polecam aktywność, która działa uspokajająco i relaksująco, czyli doznania zmysłowe (np. czuciowe i słuchowe), np. muzykę, kontakt z wodą, masaże, zabawy w wyściskiwanie i przepychanie, delikatny dotyk, zajęcia plastyczne, taniec, ruch, w zależności od tego, jakie dziecko ma preferencje. Pomysłów na rodzaje aktywności, które mogą dziecko wyciszać, uspokajać, jest całe mnóstwo. OCL: Warto to robić na co dzień, nie tylko w chwilach trudnych dla dziecka, ponieważ sytuacje stresowe wcześniej czy później się pojawią. JS: Tak, należy budować takie rytuały i włączać je w codzienną aktywność, to na pewno będzie procentować w przyszłości. A jeśli dziecko z jakiegoś powodu odczuwa napięcie, warto zwiększyć limit tych doznań, poświęcić więcej czasu na zrelaksowanie malucha. OCL: Obgryzanie paznokci to problem nie tylko estetyczny, choć często jest tak powierzchownie postrzegane... JS: To przede wszystkim nieprawidłowy nawyk, oznaka złego radzenia sobie z emocjami. Jeśli rodzice nie zareagują, nie zbudują innych wzorów zachowania u dziecka, to problem, i to znacznie poważniejszy niż samo obgryzanie paznokci zostanie, nawet jeśli sam nawyk zaniknie lub będzie zastąpiony przez inny. OCL: A więc obgryzanie paznokci to przede wszystkim niepokojący sygnał? JS: Tak, to oznaka, że z dzieckiem dzieje się coś niedobrego, czemu trzeba przeciwdziałać i czego nie wolno bagatelizować. OCL: Jak rodzice powinni reagować, kiedy widzą, że dziecko obgryza paznokcie? JS: Dziecko nie robi tego świadomie, to jest nawyk, automatyczne zachowanie, dlatego karanie dziecka czy zwracanie mu uwagi nie przyniesie efektu zmniejszającego. Kiedy widzimy, że dziecko obgryza paznokcie, nie skupiajmy się na tym objawie, nie reagujmy na to jak na niepożądane zachowanie. Zamiast tego podsuńmy dziecku coś, czym może zająć rączkę, np. specjalne zabawki antystresowe: piłeczki, ludziki o przyjemnej fakturze, które powodują rozluźnienie. Nie należy karać, besztać, wyśmiewać, szykanować czy zakazywać, ale pokazywać alternatywną drogę. Konsekwencje zdrowotne onychofagii ONYCHOFAGIA (onycho - paznokieć, phagos - jeść), czyli nawykowe obgryzanie paznokci, jest zaliczane do specyficznych zaburzeń zachowania i emocji rozpoczynających się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym. Obgryzanie paznokci zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, także na drodze fekalno-oralnej, np. owsicy. Sprzyja też infekcjom, takim jak opryszczka czy zapalenie dziąseł, zakażeniu i uszkodzeniu płytki i wału paznokciowego. Ten nawyk może również spowodować patologiczne zmiany w obrębie narządu żucia. OCL: Czyli nie pytać również np.: "Kochanie, czym się denerwujesz?", nawet jeśli to nie jest dla nas oczywiste? JS: Można zapytać albo powiedzieć dziecku "widzę, że jesteś zaniepokojony/ zaniepokojona", by dać wyraz temu, że zauważamy i rozumiemy jego emocje. Nie należy jednak nadmiernie się na tym skupiać, tylko szukać rozwiązania. Jeśli chcemy, by coś wygasało, nie koncentrujmy się na tym. OCL: Jakie błędy najczęściej rodzie popełniają w takiej sytuacji? JS: Poważnym błędem jest sugerowanie, że dziecko robi coś nagannego, niewłaściwego, coś gorszego w porównaniu z rówieśnikami. To buduje w nim negatywny obraz samego siebie, zamiast przekonania, że poradzi sobie w trudnych sytuacjach. OCL: Dlaczego rodzice dość często reagują właśnie w taki sposób, próbują zawstydzać czy ośmieszać dziecko? JS: Może to wynika z ich własnego doświadczenia? Jestem daleka od oskarżania rodziców, wierzę, że kierują się troską, a nie złą wolą. OCL: Ale to potęguje stres u malucha... JS: Tak, on ma poczucie, że jest gorszy od innych, że zawiódł swoich rodziców. Oni w ten sposób informują dziecko, że nie akceptują napięcia, emocji, uczucia, które w nim jest. OCL: A co Pani sądzi o takich metodach jak smarowanie paznokci dziecka specjalnymi płynami o gorzkim smaku? JS: To zgodne z założeniami szkoły behawioralnej: zachowanie niepożądane należy łączyć z czymś nieprzyjemnym, by nawyk wygasł. Nie polecam tego w praktyce, ta metoda nie jest mi bliska. Wolę szukać innej drogi, np. przez odstresowanie i relaks. OCL: Dlatego że to smarowanie pozwoli pozbyć się nawyku, ale nie rozwiąże problemu, który będzie się manifestował inaczej albo w ogóle, a wtedy dziecko zostanie z tym samo… JS: Tak, prawdopodobnie maluch znajdzie inne sposoby, równie niekonstruktywne, jak choćby masturbacja, która często staje się metodą radzenia sobie z napięciem. Trzeba zająć się źródłem problemu, a nie tylko zwalczać jego przejawy. OCL: Co jeszcze w zachowaniu dziecka może wskazywać na to, że ono nie radzi sobie z emocjami? JS: Rodziców powinny też zaniepokoić psychogenne bóle głowy, brzucha, czyli takie, które nie mają podłoża somatycznego, a ich przyczyn trzeba szukać w warstwie psychologicznej, czy też nasilone objawy lękowe. Takim barometrem są zmiany w zachowaniu dziecka: zarówno nasilenie agresji, jak i wycofanie się. Trzeba pracować z dzieckiem nad rozpoznawaniem, wyrażaniem przez nie emocji, nad akceptowaniem własnych odczuć i, na ile to możliwe, zmniejszać źródło napięcia… OCL: Czyli jeśli rodzice ciągle się kłócą, metody relaksacyjne dziecku nie pomogą… JS: Niestety, wniosą niewiele. Wbrew temu, co się często sądzi, dziecko wcale nie musi słyszeć kłótni między mamą a tatą, ono wyczuwa panujące między nimi napięcie, obecne także w niewerbalnej komunikacji. I to wymaga zmiany. Na szczęście rodzice są coraz bardziej świadomi tego, że zachowanie dziecka może być wyrazem i efektem tego, co się dzieje w rodzinie. OCL: A czy przydatny jest system kar i nagród? Np. obiecanie dziecku czegoś, na czym mu zależy, jako nagrody za nieobgryzanie paznokci? JS: To także metoda behawioralna - niektórzy psychologowie je zalecają. Ja jestem sceptyczna, zwłaszcza że trafiają do mnie rodzice, którzy wypróbowali te metody, ale na dłuższą metę okazały się one nieskuteczne. Można spróbować je stosować w sytuacji, gdy nawyk obgryzania paznokci został utrwalony, choć źródło napięcia wygasło. Np. maluch stresował się przyjściem na świat rodzeństwa, potem sytuacja się unormowała, ale nawyk pozostał: samo obgryzanie paznokci jest nagradzające (daje ulgę, przynosi przyjemność). Wtedy widziałabym zasadność włączenia metod behawioralnych, czyli łączenia tego nawyku z czymś nieprzyjemnym czy wzmacniania zachowań alternatywnych, czyli nagradzania za nieobgryzanie paznokci. Rozmawiała: Kinga Szafruga

Co robić, gdy dziecko obgryza paznokcie? Obgryzanie paznokci pozwala dzieciom (i dorosłym) uwolnić stres, którego doświadczają. Pojawia się w sytuacjach stresowych (np. straszny film, oczekiwanie na wizytę u lekarza, trudności w odnalezieniu się w nowej grupie rówieśniczej i in.), jak również w wyniku napięcia związanego z nudą. Dzieci zaczynają obgryzać paznokcie zwykle ok. 5 roku życia, ale niektóre nawet w wieku 2-3 lat. Badania w USA wykazały, że ok. 60% 10-latków mniej lub bardziej uporczywie obgryza paznokcie, ale z czasem odsetek obgryzających zmniejsza się – najczęściej samoistnie – do ok. 10% wśród 30-latków. Jak wskazuje praktyka, najlepsze co można zrobić w stosunku do dzieci obgryzających paznokcie to… absolutnie NIC. Ponieważ obgryzanie paznokci pojawia się zwykle w sytuacjach stresujących dla dziecka zwracanie mu wówczas uwagi (proszenie, krzyczenie, straszenie itp) może tylko napięcie i stres zwiększyć, a zatem przynieść odwrotny od oczekiwanego efekt. Równolegle z ignorowaniem samego nawyku dziecka można pokazywać mu bardziej adaptacyjne sposoby rozładowywania napięcia (rozmowa, rysunki, dowolna zabawa, szukanie bliskiego kontaktu z osobą dającą poczucie bezpieczeństwa itp). Można też zadbać o stworzenie mu mniej stresogennego środowiska, gdy widzimy, że takie jest niezbędne. Nie oznacza to jednak konieczności eliminowania wszelkich sytuacji wywołujących napięcie – w takich warunkach dziecko nigdy nie nauczy się radzić sobie ze stresem. W przypadku dzieci starszych (w wieku szkolnym) można również próbować stosować lakiery do paznokci, ale działają one najlepiej u silnie zmotywowanych dzieci (nie rodziców). Można też kupić przedmioty (różne gniotki itp.), którymi dzieci mogą zająć ręce i/lub usta. Na koniec warto pamiętać, że spośród wszystkich obserwowanych objawów problemów u dzieci obgryzanie paznokci zdaje się być jednym z mniej szkodliwych dla ogólnego stanu dziecka. Jest też objawem często przemijającym z wiekiem. Akceptacja tej „niedoskonałości” u dziecka może zatem być świetną okazją do pokazania mu, że akceptujemy je mimo drobnych wad, które ma. Małgorzata RymaszewskaPsychologGabinet „Rodzice i Dzieci”

Wady zgryzu, zapalenie jamy ustnej, zakażenie dróg pokarmowych − wszystkie te i kilka innych problemów należy zaliczyć do bezpośrednich skutków obgryzania paznokci. Często kojarzone jedynie jako nieprzyjemny nawyk, dla niektórych staje się szybką ucieczką od nerwów, stresu lub stanów lękowych. Obgryzanie paznokci bardzo często niesie za sobą nie tylko konsekwencje niekorzystne dla wyglądu, ale i dla zdrowia. Prowadzi między innymi do problemów z zębami, wad zgryzu, a zgromadzone pod płytką paznokciową liczne bakterie nierzadko stają się przyczyną chorób układu pokarmowego. Warto zwrócić też uwagę na wygląd samych dłoni i paznokci, którego często nie da się już naprawić. Obgryzanie paznokci − skąd bierze się ten nawyk U przyczyn mogą leżeć problemy dnia codziennego, ale też stres, drażliwość, stany lękowe, a także nagły spadek samooceny. Przeżytkiem jest założenie, że to nałóg typowy dla dzieci, które bez zastanowienia wkładają sobie palce do buzi, tylko po to, by zabić nudę. Przedstawiamy kilka skutecznych sposobów, które w bardzo prosty sposób pomogą zwalczyć lub w sporym stopniu zmniejszyć nawykowe obgryzanie Zainwestuj w gorzkie żele i lakiery do paznokci Niedrogie i niezwykle skuteczne w walce z tym nałogiem są płyny przeciw obgryzaniu paznokci. Nieprzyjemny, cierpki smak na dobre zniechęci do obgryzania paznokci i wkładania palców do buzi. 2. Zacznij dbać o wygląd swoich rąk Pielęgnacja dłoni i paznokci odwróci uwagę od obgryzania, a także zmniejszy chęć na rujnowanie wizerunku. Zadbaj również o skórki, które często prowokują do ich eliminowania, właśnie za sprawą obgryzania. 3. Podejmij walkę ze stresem Często winą za obgryzanie paznokci obarcza się wzmożony stres oraz nerwowe sytuacje, towarzyszące nam na co dzień. Pierwszym kołem ratunkowym mogą być w tym przypadku delikatne środki uspokajające na bazie melisy i waleriany bądź magnez. Prawdziwym przyjacielem każdego, nie tylko zestresowanego człowieka, jest także ruch. Półgodzinny spacer lub wizyta na basenie pomogą zmniejszyć napięcie oraz zapomnieć o obgryzaniu paznokci. 4. Zaopatrz się w zdrowe przekąski lub gumę do żucia bez cukru Pestki słonecznika, dyni albo suszone owoce mogą stać się nie tylko źródłem niezbędnych minerałów oraz witamin, ale i doskonałą odskocznią od wkładania palców do buzi. Szybkim rozwiązaniem jest także guma do żucia, która przy okazji odświeży oddech. 5. Smaruj palce aloesem Roślina, która jest studnią korzystnych dla zdrowia właściwości, ma tylko jedną wadę − okropny, gorzki smak. Liście aloesu kroimy na kawałki i wrzucamy do lodówki. Każdego ranka owijamy palce aloesem, a każe zetknięcie palców z ustami spowoduje, że będziemy trzymać dłonie jak najdalej od twarzy. 6. Noś rękawiczki zimą Nie tylko ogrzeją dłonie i ochronią je przed pękaniem, ale podobnie jak tipsy, uniemożliwią wkładanie palców do ust. 7. Załóż opatrunek Nie zdejmuj go przez kilka dni. Po tym czasie paznokcie odbudują się, a efekt zmotywuje cię do dalszego działania. 8. Znajdź nowe hobby To przyciągnie twoją uwagę i skutecznie pomoże oderwać myśli od nałogu. 9. Nie idź na kompromisy Swoje postanowienia wprowadź w życie od dziś. Złych przyzwyczajeń nie da się wyeliminować z czasem, zerwij z obgryzaniem paznokci w 100 proc., a nagroda w postaci pięknych dłoni okaże się niezastąpiona.

Dzieci w wieku przedszkolnym często wpadają w nawyk obgryzania paznokci, który może trwać wiele lat. Jednak niewielu rodziców zdaje sobie sprawę, że obgryzanie paznokci nie tylko wpływa na ich wygląd, ale także może się odbić negatywnie na zdrowiu dziecka. Jak temu zapobiec? Zobacz film: "Co jeść, żeby paznokcie rosły długie i mocne?" spis treści 1. Przyczyny obgryzania paznokci 2. Uniemożliwienie obgryzania 3. Zachęcanie do zaprzestania 1. Przyczyny obgryzania paznokci Nawyk obgryzania paznokci u dzieci ma zwykle jakąś przyczynę. Najczęściej wynika z nieradzenia sobie z emocjami, z potrzeby zwrócenia na siebie uwagi bądź naśladowania osoby dorosłej. Jak temu zaradzić? Przede wszystkim należy na spokojnie podejść do tematu i porozmawiać z dzieckiem, przeanalizować np. czy maluch często jest krytykowany, czy są mu stawiane zbyt duże wymagania i czy jest świadkiem kłótni. Starając się rozwiązać te problemy, trzeba również działać bezpośrednio na sam proces obgryzania. Specjaliści zalecają proste ćwiczenie: widząc, że dziecko obgryza paznokcie, należy zanotować czas, miejsce i wydarzenia, które bezpośrednio poprzedzały tę sytuację (np. 12:00, praca domowa, biurko). Świadomość, w których momentach dochodzi do obgryzania, może pomóc wyeliminować zły nawyk. Obgryzanie paznokci (AdobeStock) 2. Uniemożliwienie obgryzania Pomocne może się również okazać częste skracanie paznokci. Nie mając co obgryzać, dziecko przestanie to robić. Co więcej, bakterie i brud znajdujące się pod paznokciami nie będą miały jak się dostać do organizmu. Obgryzanie paznokci skutkuje często rozwinięciem się w organizmie wielu chorób (np. żółtaczki, czy owsicy). Schorzenia te są efektem przedostawania się do układu pokarmowego wirusów, bakterii czy pasożytów właśnie poprzez wkładanie palców do buzi. Często obgryzanie paznokci wynika z nudy. Dlatego też dobrym pomysłem może być wspólne poszukiwanie hobby malucha. Kiedy dziecko będzie zajęte np. układaniem puzzli albo kolorowanką, nie będzie miało czasu na myślenie o paznokciach. 3. Zachęcanie do zaprzestania Należy również unikać werbalizowania zakazów. Mówiąc dziecku, żeby nie obgryzało paznokci, ono nie będzie myślało o niczym innym jak tylko o tym nawyku. Stawiając cel, by maluch zaopiekował się swoimi paznokciami, efekt może być dużo lepszy. Jeżeli te sposoby nie działają, można posmarować dłonie i paznokcie dziecka specjalnym płynem, żelem lub lakierem. Ich gorzki smak powinien skutecznie zniechęcić do obgryzania. Istnieją specjalne lakiery do paznokci, które uniemożliwiają obgryzanie (GettyImages) Warto także docenić starania malucha. Za każdy dzień nieobgryzania paznokci, podarować mu naklejkę, którą będzie mógł wymienić pod koniec tygodnia na nagrodę. To nie musi być zabawka. Nagrodą może być wspólne pieczenie ciasteczek lub wycieczka do zoo. Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez Polecane polecamy

Obgryzanie paznokci przez dzieci nie jest rzadkim nawykiem. Ba, i dorosłym zdarza się czasem z nerwów obgryzać paznokcie lub skórki przy paznokciach. Dlaczego to robią? Często z tego samego powodu, z jakiego dzieci. Dziecko obgryza paznokcie – czy to szkodliwe? Doskonale wiemy, że obgryzanie paznokci nie należy ani do nawyku estetycznego ani zdrowego. Obgryzając paznokcie dzieci mogą się przez przypadek pokaleczyć, obgryzanie paznokci może także prowadzić do zniekształcenia płytek paznokciowych, ale i opuszków palców, co może pozostawić ślad na całe życie. Obgryzanie paznokci wiąże się również z nieustannym wystawianiem organizmu dziecka na kontakt z dużą ilością bakterii. W obrębie paznokci znajduje się ich wyjątkowo dużo – dzieci dotykają praktycznie wszystkiego, trudniej u dziecka o zachowanie higieny. Gdy bakterie wylądują w jamie ustnej, mogą powodować różnego rodzaju stany zapalne, na przykład w postaci opryszczki, zapalenia dziąseł. Obgryzanie paznokci jest też czynnością nieakceptowalną społecznie. Dziecko obgryzające paznokcie może być nieustannie karcone lub nawet wyśmiewane przez swoich rówieśników, co może tylko osłabiać jego poczucie własnej wartości, pewność siebie. Obgryzanie paznokci – przyczyny Dziecko obgryza paznokcie nie bez powodu. Dlatego nie należy wmawiać sobie, że „to przejdzie” albo że dziecko prędzej czy później z tego wyrośnie. Może wyrosnąć, ale nie musi, jeżeli nie nauczy radzić sobie inaczej niż poprzez obgryzanie paznokci ze swoimi emocjami. Przyczyną powtarzania przez dziecko tej czynności może także nie leżeć w emocjach, ale być spowodowana problemami ze zdrowiem. Podobnie jak w przypadku dorosłych, którzy obgryzają paznokcie ze zdenerwowania, i dzieci w ten sam sposób mogą rozładowywać stres i napięcie. Może się to zdarzać na przykład tylko w określonych sytuacjach – gdy dziecko musi rozstać się na jakiś czas z którymś z rodziców lub gdy pora na pójście do przedszkola czy szkoły. Stres u dziecka może wywoływać mnóstwo czynników, dlatego warto obserwować, w jakich sytuacjach nasza pociecha zaczyna obgryzać paznokcie. Kolejnym powodem dla obgryzania paznokci przez dziecko może być nuda. Dzieci często wkładają sobie ręce do ust, bo nie mają czego z nimi zrobić. Obgryzanie paznokci może być również jednym z objawów występowania pasożytów w organizmie dziecka. Jeżeli wykluczyliśmy wszystkie inne możliwości dla pojawienia się tego nawyku, warto skonsultować się z lekarzem. Jednym z najbardziej oczywistych powodów, dla których dziecko może obgryzać paznokcie jest naśladowanie innych. Jeżeli jego rodzeństwo również to robi, albo jakiś inny członek rodziny, który szczególnie mu na przykład imponuje oraz, z którym dziecko często przebywa, jest bardzo duże prawdopodobieństwo, że i ono zacznie kopiować to zachowanie. Jak oduczyć dziecko obgryzania paznokci I teraz najważniejsze – jak oduczyć dziecko obgryzania paznokci? Jeżeli wyeliminowaliśmy już przyczyny zdrowotne, możemy przejść do dopasowania najodpowiedniejszej metody oduczenia dziecka wkładania rąk do ust. W przypadku, gdy nawyk bierze się z nieumiejętności radzenia sobie z trudnymi emocjami, jak wstyd, lęk, strach, należy zapewnić dziecku takie warunki, aby czuło się bezpiecznie, pewnie. Ze starszym dzieckiem, które dużo się martwi, przejmuje, jest bardzo wrażliwe, warto przede wszystkim dużo rozmawiać, zapewniać mu wsparcie i wzmacniać poczucie własnej wartości. Dawać mu przede wszystkim poczucie, że ma prawo czuć to co, czuje, wyrażać swoje emocje, dzielić się nimi. Rodzic powinien dawać dziecku pełną akceptację dla tego, co się z nim dzieje i pomagać mu to nazwać. Bardzo cenne są różnego rodzaju ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci, na przykład oddechowe. Dziecku zdenerwowanemu lub zestresowanemu na pewno pomoże też masaż. Starszemu dziecku warto wytłumaczyć, dlaczego obgryzanie paznokci jest szkodliwe i co zyska, jeśli przestanie to robić – zadbane paznokcie, większa pewność siebie, zdrowie. Starszym dziewczynkom warto zaproponować pomalowanie paznokci na ich ulubiony kolor lub naklejenie na paznokcie ozdób. Dziewczynka nie tylko będzie się czuła atrakcyjniejsza, ale również będzie jej zależało na tym, aby paznokcie jak najdłużej wyglądały ładnie, więc jest szansa, że będzie się powstrzymywać przed obgryzaniem. Nie warto jednak karcić dziecka za każdym razem, gdy ponownie włoży palce do ust, ale porozmawiać z nim o tym, czy coś je zdenerwowało lub zezłościło, odwrócić jego uwagę od tej czynności, zaproponować na przykład wspólną zabawę czy lepienie z plasteliny, rysowanie – te czynności również mają działanie wyciszające. Małym dzieciom, które z nudów wkładają ręce do ust, warto kupić piłeczkę do ugniatania piłkę sensoryczną lub fidget z przyciskami. Jednym ze sposobów na oduczenie dziecka obgryzania paznokci jest ten czysto behawioralny, czyli zastosowanie nagród. Jeżeli przyczyna, dla której dziecko obgryza paznokcie tkwi głębiej, metoda ta może nie przynieść rezultatów na dłuższą metę. Jest jednak cenna, gdy łączy się ją ze wzmacnianiem pewności siebie dziecka, ćwiczeniami relaksacyjnymi. Możemy więc umówić się z naszą pociechą, że jeżeli przez określony czas nie będzie ona obgryzać paznokci, to otrzyma od nas coś, co sprawi jej przyjemność. Na początku te okresy nie powinny być zbyt długie, żeby dziecko miało poczucie, że jest w stanie ten cel zrealizować. Jeśli dobrze będzie mu szło, można z czasem wydłużać okres powstrzymywania się od niezdrowego nawyku. Jeszcze inny sposób na oduczenie obgryzania paznokci to ten obrzydzający dziecku tę czynność. W aptekach można kupić płyny, którymi pokrywa się płytkę paznokcia. Jak łatwo się domyślić, mają one bardzo nieprzyjemny smak. Bez obaw, nie są toksyczne. Łatwo się domyślić, jaka będzie reakcja dziecka, gdy spróbuje włożyć sobie do buzi palec o gorzkim smaku. Natychmiast wyjmie go z ust. Metoda ta sprawdza się jednak przede wszystkim u bardzo małych dzieci, które nie wpadną na to, żeby po prostu umyć sobie ręce, gdy rodzice nie będą patrzeć. Obgryzanie paznokci może być również objawem zaburzeń lękowych. Jeżeli żadna z metod się nie sprawdziła, mimo powtarzanych wielokrotnie prób, warto skonsultować zachowanie dziecka ze specjalistą, na przykład psychologiem dziecięcym.

Obgryzanie paznokci może być poważnym problemem, zwłaszcza u dorosłych. Czy jest to choroba czy tylko przyzwyczajenie? Jakie mogą być przyczyny i skutki nawykowego obgryzania paznokci? Wszystkiego na temat onychofagii dowiecie się z poniższego szukasz więcej porad i informacji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o paznokciach. Choroba czy zaburzenie? Obgryzanie paznokci u dzieci Najczęściej onychofagia występuje u dzieci. Niektórzy lekarze i psychologowie uważają, że może to być związane z przeniesie nawyku ssania kciuka. W przypadku dzieci pojawia się najczęściej między 4 a 6 rokiem życia. Może też wystąpić albo nasilić się w okresie dojrzewania. U nastolatków onychofagia może wystąpić w ostrzejszej postaci. Odpowiedzialne są za to stres, związany z trudnościami w szkole, konfliktami w rodzinie lub sytuacją społeczną. U młodych ludzi zwiększona jest wrażliwość i podatność na różnego rodzaju nerwice. Jednocześnie nauczyciele i rodzice mogą traktować taką osobę z mniejszą uwagą niż małe dzieci. W tym przypadku można się skupić na łagodzeniu źródeł stresu i nauce radzenia sobie z nimi. U małych dzieci zwykle nakłada się na palce preparat, który zniechęca je do wkładania rąk do buzi. Można też spróbować regularnie obcinać paznokcie dziecka na krótko. U maluchów jest to dość powszechne i normalne zjawisko, więc leki raczej nie będą potrzebne. Zwykle u dzieci ten nawyk sam przechodzi. Jeżeli dziecko nie robi sobie za dużej krzywdy, to nie powinniśmy się martwić. Warto też sprawdzić czy przyczyną nie jest stan psychiczny dziecka. Może sytuacja w domu lub w szkole jest dla niego po prostu stresująca. Takiemu dziecku pomożemy zabierając je do psychologa lub zmieniając czynniki stresowe. Obgryzanie paznokci u dorosłych U niektórych osób dorosłych obgryzanie paznokci nie mija, a nawet nasila się. W przeciwieństwie do dzieci dorośli zadają sobie pytanie: dlaczego obgryzam paznokcie? Jak w przypadku maluchów i tu odpowiedzi mogą być różne. Najczęściej stres, ale też nawyk, którego nie pozbyliśmy się w okresie dojrzewania. Współczesna medycyna najczęściej klasyfikuje onychofagię jako zaburzenie kompulsywne. To znaczy, że nasz organizm nie radzi sobie z rozładowaniem stresu w inny sposób. Może też oznaczać, że znaleźliśmy się w sytuacji, w której nie jesteśmy w stanie poradzić sobie bez pomocy z zewnątrz. O tym jak wygląda leczenie, czy brać leki, czy też stosować inne terapie opowiemy poniżej. W pierwszej kolejności, kiedy zorientujemy się w sytuacji dobrze jest poznać przyczynę. W niektórych przypadkach możemy samodzielnie określić co wywołało odruch. Na przykład stresująca praca, toksyczny związek, przerastająca nas sytuacja. Jeżeli mamy możliwość zmniejszyć źródło stresu, to możliwe, że obgryzanie paznokci zniknie samoistnie. Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także ten artykuł z informacjami, jak piłować paznokcie. Co zrobić, żeby nie obgryzać paznokci? Czy mam brać leki? Mało osób wie, że u dorosłych przyczyną obgryzania paznokci może być niedobór niektórych mikroelementów. Są to: żelazo, miedź i witaminy, zwłaszcza z grupy B. Ich niedostateczna ilość we krwi sprawia, że nasz układ nerwowy jest mniej odporny na stres. Jeżeli zauważasz u siebie inne objawy niedoboru, to spróbuj brać suplementy lub skonsultuj się z lekarzem. Obgryzanie paznokci można skonsultować z dermatologiem. O tym jakie są skutki dla naszego zdrowia, zwłaszcza dla skóry na palcach powiemy jednak dalej. Dermatolog niekoniecznie poradzi nam co zrobić, żeby nie obgryzać paznokci. Jeżeli nie jesteśmy w stanie wyeliminować nawyku samodzielnie, to może pomóc wizyta u psychiatry. Obgryzanie paznokci to niekoniecznie choroba, ale może towarzyszyć innym zaburzeniom. Dlatego często u dorosłych stosuje się leki antydepresyjne. Zwłaszcza jeśli przyczyny zaburzenia były związane z ogólnym spadkiem nastroju, wzrostem wrażliwości na bodźce i poczuciem o swoje paznokcie - polecane akcesoria Onychofagia - inne metody zwalczania Na pytanie co zrobić z tym nawykiem jest więcej niż jedna odpowiedź. Lekami nie wyleczy się wszystkiego. Jeżeli można uniknąć leczenia farmaceutycznego, to warto poszukać innych metod. Zwykle w ramach likwidowania onychofagii u dorosłych zaleca się terapię behawioralną. Często też lekarze zalecają łączenie farmakoterapii z terapią psychologiczną. Terapia behawioralna ma dwa aspekty: Zmiana nawyków – w czasie terapii pacjent uczy się technik relaksacyjnych, uświadamia sobie własne nawyki i relację między przyczyną a skutkiem, uczy się w końcu kontrolować reakcje. Kontrola bodźców – ważne jest też opanowanie bodźców, które prowadzą do niechcianych nawyków. Kiedy uświadomimy sobie jakie bodźce prowadzą do obgryzania paznokci, to możemy starać się je wyeliminować. Obgryzanie paznokci u dorosłych krok po kroku, czyli porady, przyczyny i choroba Oprócz terapii behawioralnej popularnym sposobem leczenia jest hipnoterapia. Terapeuta zniechęca pacjenta do obgryzania paznokci działając na jego podświadomość. Rzadziej obgryzanie paznokci leczy się innymi metodami terapeutycznymi. Dużo zależy od tego jak bardzo nasilony jest nawyk oraz jakie mogą być jego przyczyny. Czasami osoba obgryzająca paznokcie potrzebuje pomocy w depresji, a nawet pomocy prawnej i psychologicznej w trudnej sytuacji rodzinnej lub społecznej. Onychofagia rzadko jest chorobą oddzieloną od innych czynników. Skutki obgryzania paznokci Onychofagia - stopień nasilenia Obgryzanie paznokci może występować w różnym stopniu nasilenia. Czasami osoby cierpiące na to zaburzenie po prostu obgryzają za bardzo wystające paznokcie lub skórki. W taki przypadku można zastosować preparat zniechęcający. U kobiet może wystarczyć lakier do paznokci lub założenie tipsów. Prawdziwym powodem do niepokoju jest onychofagia prowadząca do samookaleczenia. Często zdarza się u nastolatków. Osoby młode, które nie opanowały jeszcze w pełni swoich emocji i reakcji, a znajdują się w stresie, mają większą tendencję do autoagresji. Obgryzanie prowadzące do zranień i zakażeń trzeba zacząć leczyć natychmiast. Skutki nieleczonego zachowania mogą być bardzo dotkliwe. Poza tym ciężka postać onychofagii często wskazuje na zaburzenia innego rodzaju. Należy je rozpoznać i zastosować terapię odpowiednią do potrzeb pacjenta. Skutki zdrowotne obgryzania paznokci i nie tylko Skutki obgryzania paznokci można podzielić na estetyczno-społeczne i dermatologiczne. Dłonie osoby, która obgryza paznokcie mówią same za siebie. Poranione palce, wystające skórki i płytka paznokcia o połowę za krótka mogą wzbudzać zdziwienie albo odrazę w innych ludziach. Jeżeli sama choroba została wywołana przez stres i osłabienie układu nerwowego, to dezaprobata społeczna nie polepszają sprawy. Zwłaszcza w przypadku nastolatek może to być powód do dalszego wycofania i zamykania się w sobie. Wtedy skutki onychofagii zamieniają się w przyczyny jej nasilenia. Obgryzanie paznokci u dorosłych i dzieci prowadzi do chorób skóry, zębów i szczęki. Najbardziej oczywistym skutkiem jest nawracające zakażenie wokół palców. Może to być zastrzał, grzybica lub ropienie. Poza tym uszkadzamy płytkę paznokcia. Innym poważnym skutkiem obgryzania paznokci są zakażenia dziąseł i układu pokarmowego oraz przenoszenie pasożytów. Na palcach i pod paznokciami każdego dnia gromadzi się mnóstwo bakterii. Jeżeli wędrują do naszych ust, to przedostają się też do jelit, żołądka czy krwi. Obgryzanie paznokci jest zaburzeniem, które powinno się leczyć. Chodzi o nasze zdrowie fizyczne i rozpoznanie zaburzeń psychicznych. Ważne jest też podniesienie pewności siebie dzięki zwiększeniu estetyki wyglądu. Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Dla 72,7% czytelników artykuł okazał się być pomocny

Fot: Voyagerix / Obgryzanie paznokci, zwane również onychofagią, jest szkodliwym nałogiem, przede wszystkim wieku dziecięcego, choć często dotyczy również dorosłych. Grozi niebezpiecznymi konsekwencjami zdrowotnymi. Istnieją jednak sposoby, jak przestać obgryzać paznokcie. Nałogowe obgryzanie paznokcie nazywane jest onychofagią – to określenie pochodzi z języka greckiego (onycho ‘paznokieć’, phagos ‘jeść’). Proces dotyczy najczęściej paznokci rąk, rzadziej stóp. Stanowi powszechny nawyk, obserwowany zarówno wśród dzieci, jak i u dorosłych. Pojawia się zazwyczaj między 4. a 6. rokiem życia i znacznie nasila się podczas dojrzewania. Jego częstotliwość u obu płci do 10. roku życia rośnie stosunkowo równomiernie, jednak z czasem znacznie mniej dziewcząt niż chłopców obgryza paznokcie. U większości nastolatków onychofagia z czasem zanika, jednak nawyku nie potrafi zwalczyć około 15% dorosłych. Wynika to z zaburzeń poziomu żelaza, miedzi lub witamin, ale również z problemów osobistych, stresujących sytuacji, nadwrażliwości emocjonalnej, niskiej samooceny czy skłonności do stanów lękowych. Istnieją hipotezy twierdzące, że zjawisko obgryzania paznokci ma związek z niskim statusem ekonomicznym. Jak przestać obgryzać paznokcie? Nałogowe obgryzanie paznokci nie jest łatwe do wyleczenia. Według specjalistów, podobnie jak w przypadku innych zaburzeń obsesyjno–kompulsywnych, powinno się łączyć stosowanie farmaceutyków (zazwyczaj leków antydepresyjnych i tzw. inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny) z terapią behawioralną. U około 60–70% osób zmagających się z onychofagią farmakoterapię uznaje się za skuteczną. Efektywną metodą leczenia nałogowego obgryzania paznokci jest również terapia behawioralna. Już w latach 70. XX wieku opracowano technikę określaną mianem procedury zmieniania nawyków HRP (habit reversal procedures), z powodzeniem wykorzystywaną także do leczenia tików czy jąkania się. Za skuteczny sposób na obgryzanie paznokci uchodzi też ich należyte obcinanie. Dziewczętom i kobietom pozytywne efekty może przynieść manicure wykonany w salonie kosmetycznym, przedłużanie paznokci lub noszenie tipsów. U chłopców i mężczyzn sprawdzają się niekiedy bandaże nałożone na palce. Obgryzaniu paznokci zapobiega również stosowanie specjalnych preparatów dostępnych w aptekach, tzw. gorzkich paluszków. Mają one postać płynów lub żeli, które nakłada się na paznokcie, a ich zapach oraz smak skutecznie zniechęcają do obgryzania. Podobne właściwości wykazuje także świeżo wyciśnięty sok z aloesu. Innym sposobem na obgryzanie paznokci jest zastępowanie tego nawyku innymi czynnościami, np. żuciem gumy, skubaniem pestek z dyni czy słonecznika albo otwieraniem łupin orzechów włoskich. Obgryzanie paznokci u dzieci Onychofagia jest przeniesieniem nawyku ssania kciuka, zwykle porzucanym przez dziecko około 3. roku życia. Po okresie dojrzewania obgryzanie paznokci zastępują inne przyzwyczajenia, gryzienie warg, ołówków albo innych przedmiotów, drapanie nosa czy zawijanie włosów wokół palca. Onychofagia jest najczęściej obserwowana u dzieci pozbawionych poczucia bezpieczeństwa, miłości i więzi z najbliższymi osobami, nieznajdujących zaspokojenia podstawowych potrzeb emocjonalnych. Z tego powodu młodzi ludzie często szukają innych źródeł odczuwania przyjemności i zadowolenia, a w obgryzaniu paznokci znajdują sposób na rozładowanie lęku, napięcia, gniewu czy poczucia zagrożenia. A Ty obgryzasz paznokcie? Obgryzanie paznokci – skutki Niekontrolowana onychofagia może prowadzić do wielu powikłań zdrowotnych, np. do znacznego uszkodzenia płytki paznokciowej, która z czasem staje się krótka, zniekształcona i rozwarstwiona. Brzegi paznokcia są nierówne i poszarpane, a opuszki palców odsłonięte. Obgryzanie paznokci grozi również zaburzeniami układu ruchowego narządu żucia, stanowiącymi według WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) trzecie, najczęstsze schorzenie jamy ustnej, po próchnicy i chorobach przyzębia. U dzieci w wyniku obgryzania paznokci często dochodzi do zniekształcenia szczęk. Z badań wynika, że prawie każdy pacjent ortodonty to osoba, która była lub jest dotknięta onychofagią. Obgryzanie paznokci zwiększa także ryzyko uszkodzenia powierzchni zębów oraz wysunięcia lub rotacji górnych siekaczy. Może też prowadzić do uszkodzenia dziąsła, powstającego, gdy utkwi w nim fragment paznokcia, powodując zapalenie, obrzęk bądź też pojawienie się ropnia. Obgryzanie paznokci zwiększa niebezpieczeństwo chorób bakteryjnych i grzybiczych. U osób niedbających należycie o higienę osobistą onychofagia może prowadzić np. do zakażenia bakterią Escherichia coli, która wywołuje infekcje dróg moczowych, zatrucia pokarmowe, a nawet zapalenie płuc. Wkładanie palców do ust bywa też przyczyną zarażenia wirusem HPV, wywołującego zmiany skórne, ale także będącego przyczyną raka szyjki macicy. Zobacz film: Czy manicure hybrydowy niszczy paznokcie? Źródło: Stylowy Magazyn Bibliografia: "Konsekwencje zdrowotne onychofagii", Agnieszka Gniadek, Justyna Czochara

Obgryzasz w domu, obgryzasz w pracy – w kościele, na przystanku, gdy masz czas i gdy go nie masz. Swoją uwagę kierujesz głównie na palce u dłoni, bo do stóp Ci trudno dosięgnąć zębami. Wstyd Ci, ale to silniejsze od Ciebie. Tak przynajmniej ciągle paznokci zwykle ma podłoże nerwowe i jest sposobem radzenia sobie ze stresem, odreagowaniem złych emocji, z którymi nie potrafimy sobie się w dzieciństwie, i jeśli z tego „nie wyrośniemy” ciągnie się za nami w dorosłym życiu, będąc jednocześnie próbą odreagowania stresu, jak i jego przyczyną. Jedno napędza drugie, gdyż wstyd z powodu brzydkich paznokci, zdeformowanych i poranionych, skutecznie obniża samoocenę i wpędza w kompleksy. Ręka sama wędruje do ust w stanach zdenerwowania, gdy czujemy głód, nudzimy się, lub mocno się nad czymś skupimy, osób dotknięta problemem obgryzania paznokci zna umiar i "gryzie" tylko do pewnego stopnia. Niektórzy jednak, z takim zapałem oddają się "swojej pasji", że dochodzi do krwawienia, deformacji płytki paznokciowej, infekcji i bólu. Nie chcemy obgryzać, lecz to silniejsze od nas… Jest jak nałóg, z którym trzeba się zmierzyć, z którym walczymy przeżywając wzloty i ONLINE:Proste Życie Porządek w głowie, życiu i domu Sprawdź!Jak przestać obgryzać paznokcie?Uznaj, że obgryzanie paznokci stanowi dla Ciebie problem i jest przyczyną dyskomfortu. Chcesz mieć piękne paznokcie i czas rozpocząć kampanię przeciw obgryzaniu. Zaznacz w kalendarzu datę, którą oficjalnie będziesz uznawał za początek końca obgryzania. Najlepiej wybrać pierwszy dzień tygodnia – czyli poniedziałek. Wyobrażaj sobie jak to fajnie będzie mieć piękne zadbane paznokcie, bez wstydu przy podawaniu innym ręki, bez chowania dłoni w kieszeniach, bez dziwnych spojrzeń, gdy ktoś zauważa, że obgryzasz paznokcie. Jeśli jesteś kobietą, maluj paznokcie na jasny kolor, będzie on jak lampka ostrzegawcza, gdy tylko paznokieć zbliży się do ust. Będziesz też miała większe opory przed obgryzaniem, bo przy jasnych kolorach bardzo rzucają się w oczy odpryski lakieru. Dobrym pomysłem jest zakupienie specjalnego lakieru bezbarwnego do paznokci (w aptekach). Ma on obrzydliwy smak i ma stanowić formę odstraszania przed obgryzaniem paznokci. Żuj gumę – dzięki temu Twoje usta skupią się na czymś innym niż obgryzanie paznokci. Jedz wapń i magnez, możesz również zapytać w aptece o specjalny preparat wzmacniający płytkę paznokciową. Twoje paznokcie potrzebują zastrzyku energii, by móc się zregenerować. Kup nawilżający krem do rąk i paznokci, obcinacz do paznokci i pilniczek – uświadom sobie, że od dziś nie gryziemy, tylko piłujemy i przycinamy. Gdy coś oglądasz, skupiasz się nad czymś – zapewnij sobie dostęp do przekąsek np. marchewki, orzeszków. Niech Twoje usta mają zajęcie. Gdy paznokcie odrosną, obcinaj je krótko do czasu, aż poczujesz, że wygrałeś z nawykiem obgryzania. Dłuższe paznokcie, to dodatkowa pokusa – by je "zjeść" 😉 Lepiej, nie wystawiać się na próbę, na samym początku….Walcz o piękne paznokcieNie poddawaj się, przegrana bitwa nie oznacza przegranej wojny. Walka z obgryzaniem wymaga cierpliwości i konsekwencji, trudno przestać w jeden dzień. Musisz wypracować nowy nawyk, a to wymaga czasu. Warto, abyś poszukał sobie również sposobu na odreagowanie stresu i relaks. Mniejsze napięcie spowoduje brak konieczności rozładowania go zrażaj się… Dzień po dniu, zauważysz, że Twoje paznokcie wyglądają coraz lepiej… Jak to mówią „Dopóki walczysz jesteś zwycięzcą”. Walcz o piękne dłonie. Radość, ze zwycięstwa nad swoją słabością, będzie wyjątkową nagrodą. Autor: Joanna Wilgucka Dziennikarka, redaktorka, autorka e-booka 50 pomysłów na proste życie z dziećmi. Miłośniczka czekolady z orzechami i oregano. W wolnych chwilach czyta książki i zastanawia się jak wydłużyć dobę.

Obgryzanie paznokci u dzieci jest dość powszechne – już trzy- i czterolatki mogą w nerwowych chwilach próbować obgryzać paznokcie. Niestety później nawyk się pogłębia i robi się z niego poważny problem, dotyczący 1 na 3 dzieci… Dlaczego dziecko obgryza paznokcie? Zanim zabierzesz się za usuwanie nawyku obgryzania, powinnaś zadbać, by zniknęła jego przyczyna. Samo obgryzanie paznokci to reakcja na stres. A stres może powodować wszystko – od częstego krytykowania przez rodziców, od natłoku oczekiwań, może widziało coś stresującego w telewizji, być może udziela mu się Twoje zdenerwowanie – a może po prostu jest niespokojne i nie stoi za tym żadna psychologiczna przyczyna? Wszystko to powinnaś mieć na uwadze, i dopiero po rozwiązaniu problemów zabrać się za wyplenianie nawyku obgryzania paznokci. Przykład idzie z góry Często jest tak, że dziecko nie czuje się winne i nie uważa, że postępuje niewłaściwie. W końcu jeśli rodzice obgryzają paznokcie, to i ono ma do tego prawo i uważa to za naturalne. Dlatego jeśli sama masz jakiś niezdrowy nawyk (nie muszą to być wcale obgryzione paznokcie, dziecko zauważy również podjadanie słodyczy czy palenie), może warto wspólnie walczyć i wzajemnie się wspierać? Po pierwsze spokój Zacznij od ćwiczeń relaksacyjnych – usiądź z dzieckiem i każ mu mocno zacisnąć dłonie w piątki. Powoli liczcie do 10 i gwałtownie je rozluźnijcie. Ćwiczenia powtarzajcie kilkukrotnie, byście czuli ciepło dłoni. Po drugie – świadomość problemu Pokaż dziecku, że obgryzanie paznokci to problem. Obserwujcie swoje dłonie, pokazuj jak brzydko wygląda taka obgryziona, a jak pięknie wygląda zdrowa dłoń. Przy tym bądź ostrożna, by dziecko nie poczuło się krytykowane. Musi czuć, że je rozumiesz i że chcesz mu pomóc. Dlatego gdy widzisz, że przymierza się do obgryzania, daj mu dyskretny sygnał, by przestało. Często odruch jest mimowolny, dlatego nie powinnaś się na dziecko złościć… Po trzecie – szukaj dziecku zajęć Dziecko obgryza paznokcie, gdy ma wolne rączki. Dlatego wszelkie zabawy, w których będzie zajęte (rysowanie, wycinanki, lepienie i wyklejanki) bardzo mu pomogą. Pomocne będą także przytulanki i piłeczki antystresowe, które będzie mogło zacisnąć w wolnej rączce w czasie zabawy. Po czwarte – motywuj i nagradzaj Regularnie chwal dziecko za postępy. Doceń każdy nieobgryziony paznokieć, dawaj dziecku nagrody za obcięte paznokcie – mogą to być naklejki, drobne słodycze czy… zestawy do malowania paznokci. W ten sposób dziecko samo dostrzeże korzyści płynące z nieobgryzania paznokci i łatwiej będzie mu zerwać z nawykiem. Pamiętaj jednak, że nic na siłę. Jeśli dziecko się opiera, nie ma efektów lub szybko straciło motywację, przerwij na jakiś czas terapię i wróć do niej, gdy dziecko poczuje taką potrzebę. Bez wspólnych działań i konsekwencji nie osiągniecie efektów! Sprawdzony trik – lakier przeciw obgryzaniu paznokci Gdy nie możesz upilnować dziecka, by nie obgryzało paznokci, lub robi to w przedszkolu, skorzystaj ze specjalnego lakieru przeciwko obgryzaniu paznokci. To całkowicie bezpieczny produkt, którego jedynym działaniem jest odstraszanie – lakier przeciw obgryzaniu paznokci ma okropny smak, dzięki czemu dziecku łatwiej powstrzymać się od niezdrowego nawyku. zł Kosmed PAZUREK żel przeciw obgryzaniu paznokci 10 ml zł Herome Bye Bite, preparat przeciw obgryzaniu paznokci, 10ml

Zanim zaczniemy upominać dziecko, żeby nie obgryzało paznokci ustalmy, co je stresuje. Dzieci zaczynają obgryzać paznokcie zwykle około piątego roku życia. Zdarza się to jednak nawet dwulatkom. Jakie są przyczyny obgryzania paznokci przez dzieci? Maluchy nie potrafią radzić sobie w stresowych sytuacjach, nie umieją nazwać swoich emocji, powiedzieć co czują, czego się obawiają. Szukają więc sposobu na to, by zlikwidować napięcie, które czują, gdy rodzic na nie krzyknie, gdy wiedzą, że coś przeskrobały i mama lub tata będą niezadowoleni, lub gdy na przykład każe się im spać, kiedy jeszcze nie chcą iść do łóżka. Dzieci zakręcają wtedy włosy na palec albo machają nogą, gdy siedzą, wkładają palce do buzi lub obgryzają paznokcie, zgrzytają zębami czy drapią się. Przynosi im to chwilową ulgę a u rodziców wywołuje irytację lub niepokój. Upomnieniami powiększasz stres — Dziecko może zacząć obgryzać paznokcie w stresowych, nowych sytuacjach, np. gdy idzie do przedszkola, rozstaje się z rodzicami, zmienia mu się opiekunka, pojawia rodzeństwo, gdy rodzice pokrzykują na dziecko czy wreszcie kłócą się ze sobą — daje przykłady dr Grażyna Jędrzejczyk, pediatra z Centrum Medycznego Enel-Med. Zamiast powstrzymywać dziecko przed odruchem wkładania palców do buzi, lepiej najpierw przyjrzeć się mu w jakich sytuacjach to robi i poszukać przyczyny. — Jeśli poznamy przyczyny, łatwiej będzie malcowi pomóc i rozwiązać jego problemy, pokonać lęki i uchronić przed nawykowym obgryzaniem paznokci — zauważa lekarka. Dziecku, które obgryza paznokcie z nerwów nie należy zwracać uwagi, kazać wyjmować palce z buzi ani wyśmiewać, karać, bić po rączkach czy smarować paznokci gorzkimi żelami. — To tylko pogłębi problem, bo dostarczy dodatkowego stresu dziecku, które i tak ma go zbyt wiele — mówi dr Jędrzejczyk. Interweniować trzeba dopiero, gdy widzimy, że dziecko gryzie paznokcie do krwi, sprawiając sobie ból. Wtedy należy skonsultować problem z psychologiem dziecięcym lub pediatrą. W pozostałych przypadkach wystarczy pomagać dziecku radzić sobie ze stresem, np. włączać mu wyciszającą muzykę, dużo rozmawiać i uczyć dziecko, by w nerwowych sytuacjach pooddychało głęboko. W miarę możliwości należy też unikać trudnych dla dziecka sytuacji. Jak zapobiegać obgryzaniu paznokci? Kiedy dziecko wkłada rączkę do buzi, można delikatnie mu ją wyjąć bez żadnych komentarzy, uwag i pouczeń. — Prośby też nie rozwiążą problemu. Trzeba raczej starać się odwrócić uwagę dziecka. Zająć je rozmową czy zabawą — podpowiada lekarka. Pomocne jest rysowanie, wycinanie, naklejanie, lepienie z plasteliny. Warto też często chwalić dziecko, gdy uda mu się powstrzymać i przez jakiś czas nie obgryza paznokci. Poczuje się wtedy pewniej i będzie miało motywację, by tego nie robić. Czasem jednak obgryzanie paznokci nie ma nic wspólnego ze stresem. — Bywa, że dziecko podpatrzy to niechlubne zajęcie u dorosłych lub rówieśników i potem naśladuje — mówi dr Jędrzejczyk. Warto więc pozbyć się samemu brzydkiego nawyku, zanim je przejmie dziecko. Oduczanie obgryzania paznokci wymaga wiele cierpliwości i daje wcale gwarancji na sukces. U niektórych może utrzymywać się przez całe życie.

W artykule tym przedstawię podstawowe informacje na temat zaburzenia, następnie zaproponuję sposoby jakie może zastosować rodzic chcący pomóc swojemu dziecku w przezwyciężeniu trudności. Zasygnalizuję też problem obgryzania paznokci przez nastolatki, osoby dorosłe. Nawykowe obgryzanie paznokci, określane terminem onychofagia jest sposobem rozładowywania napięć emocjonalnych. Występuje u dzieci i młodzieży, ale zdarza się również u dorosłych. Dzieci, tak jak starsi, na co dzień stykają się z różnymi problemami. W przeciwieństwie do dorosłych nie potrafią nazwać swoich odczuć, nie znają też sposobów radzenia sobie z nimi, dlatego różnymi metodami starają się zlikwidować napięcie, np. wkładają palce do buzi, kręcą włosy. Taka reakcja przynosi im ulgę. Obgryzanie paznokci wywołują napięcia emocjonalne o różnych przyczynach. Zwykle są to nowe, trudne dla dziecka sytuacje, np. pójście do przedszkola. czy szkoły, narodziny rodzeństwa, przeprowadzka lub rozstanie rodziców. Mogą to być też nieodpowiednie metody wychowawcze rodziców, ich zbyt częsta krytyka, wysokie wymagania. Impulsem bywają, także bajki lub gry wideo, które wzbudzają w dziecku niepokój. Zdarza się, że obgryzanie paznokci jest przejściowe i zanika, kiedy dziecko upora się z jakimś problemem. Onychofagia może przenieść się w inną formę zachowania (np. przygryzanie warg, nadmierne wiercenie się). Bywa też i tak, że dziecko skubie paznokcie u rąk (ale i u nóg) w każdej sytuacji. Z czasem przechodzi to w nawyk – staje się wyuczonym zachowaniem, nie pełni już takiej funkcji jak na początku. Wtedy, by uporać się z problemem, potrzebna jest pomoc psychologa, który podejmie odpowiednią terapię. Ten odruch może wystąpić zarówno u dzieci nadpobudliwych, jak i nieśmiałych, bo trudniej radzą sobie one z różnymi uczuciami. Często pojawiają się u nich także tzw. objawy pomocnicze – ciało pokazuje, że coś jest nie tak, np. niekontrolowane drapanie się, machaniem nogą podczas siedzenia, pociąganie nosem itp. Obgryzanie paznokci u dzieci może być również zachowaniem podpatrzonym, np. u kolegi, rodzica. Nasi milusińscy bowiem z łatwością naśladują zachowania różnych osób. I tak, jak uczą się np. zachowania przy stole, tak samo mogą przyswoić odruch obgryzania paznokci. Warto uświadomić dziecku, że obgryzione paznokcie nie tylko wyglądają nieładnie, ale że wkładanie brudnych rąk do buzi może być też przyczyną różnego rodzaju chorób, np. infekcji wirusowych, owsicy, zapalenia dziąseł itp. Musimy pamiętać: kiedy nasze dziecko się boi, obgryzanie paznokci chwilowo może zmniejszyć jego napięcie, ale zachowanie takie - utrwalone, może stać się stałą reakcją na jakieś przykre odczucie. W tym momencie zaczyna się problem zarówno dziecka jak i rodzica. A oto kilka rad dla rodzica: Dbaj o to, by dziecko miało krótko przycięte paznokcie. Paznokcie dziecka możesz też smarować płynem przeciw obgryzaniu- ma on gorzki smak. Staraj się, by dziecko miało pod ręką jakąś elastyczną zabawkę np. gumową piłeczkę, marchewkę do pogryzania itp. Gdy widzisz, że maluch wkłada palce do buzi, możesz mu rzucić porozumiewawcze spojrzenie, odwrócić jego uwagę, np. ./propozycją zabawy itp. Spędzaj z dzieckiem czas, np. bawcie się razem, czytajcie książki, itp. Nie wyśmiewaj dziecka, nie krytykuj go. Okaż dziecku wsparcie, bądź cierpliwy i wyrozumiały. Jeśli problem dotyczy dziecka małego, gdy tylko zauważysz, że wkłada palce do ust, delikatnie wyjmij mu rękę z buzi, nie komentuj, nie krzycz. Obserwuj, w jakich sytuacjach dziecko gryzie paznokcie. Jeśli obgryza oglądając telewizję, usiądź obok i tłumacz, co dzieje się na ekranie. Jeżeli podczas nauki – zaproponuj pomoc. Możesz razem z dzieckiem opracować własny system przypominania- kodów, np. gdy zobaczysz, że nasz milusiński wkłada palce do ust, rzuć hasło „paznokieć” i uśmiechnij się. Dziecko zrozumie to w mig. W wyjątkowych sytuacjach możesz je nagrodzić, powiedz np. „Jak odrosną ci paznokcie, pójdziemy z tej okazji całą rodziną do kina na film, który sam wybierzesz( oczywiście ostateczny wybór mamy pod kontrolą). Ważne, aby wspólnie świętować Staraj się jak najczęściej rozmawiać ze swoją pociechą. Naucz dziecko nazywać emocje, które odczuwa. Podpowiadaj, jak powinno radzić sobie z tymi emocjami( np. trzy razy tupnij nogą kiedy jesteś niezadowolony itp.). Zapewnij go, że kiedy jest smutne lub się czegoś boi, zawsze może z tobą o tym porozmawiać. Jeśli dziecko będzie potrafiło uświadomić sobie stan emocjonalny, będzie wiedziało też, co się z nim dzieje i jak sobie z tym radzić, nie będzie musiało używać do tego wymyślonych przez siebie sposobów. Jeśli nastolatek obgryza paznokcie, prawdopodobnie robi to od lat. Takie zachowanie trudno usunąć, bo jest już utrwalone. Twoim zadaniem jest wspieranie go, bo okres dojrzewania jest trudny, towarzyszą mu duże napięcia wywołane szkołą, relacjami z rówieśnikami, ważnymi decyzjami. Młody człowiek nie powinien zostać z tym sam. Możesz nauczyć go metod radzenia sobie z emocjami. Dobrym sposobem jest uprawianie sportu, słuchanie muzyki, ale przede wszystkim ,,bycie z nim” Wybór zależy od upodobań nastolatka. Gdy objawy gryzienia paznokci są bardzo nasilone, konieczna jest pomoc psychologa. Trzeba wtedy przyjrzeć się dokładnie funkcjonowaniu nastolatka, zająć się nim w kontekście sytuacji rodzinnej, w szkole, w grupie rówieśniczej. Na to, co się z nim dzieje, ma bowiem wpływ wiele czynników, a onychofagia to tylko czubek góry. Opracowała: Alina Beister pedagog

Dzieci nie umieją nazywać emocji, ani nie znają sposobów na radzenie sobie z nimi. Dlatego "radzą" sobie na własną rękę, próbując zredukować nieprzyjemne odczucia - np. poprzez obgryzanie paznokci. U dzieci moga wystąpić również inne odruchy o podobnej funkcji - nawijanie włosów na palec, potrząsanie nogą gdy siedzą przy stole. Kiedy u swojego dziecka zauważysz przykry nawyk, jakim jest obgryzanie paznokci to znak, że maluch przeżywa wewnętrzne lęki,stres, niepewność, brak poczucia bezpieczeństwa. Obgryzanie paznokci u dzieci to znak pociechy potrzebują szczególnej uwagi i większej, niż zazwyczaj, troski. Obgryzanie paznokci u dzieci ma podłoże w rozmaitych emocjonalnych przyczynach. Mogą być nimi nowe dla dziecka sytuacje, np. pójście do przedszkola czy szkoły, narodziny rodzeństwa, rozstanie rodziców. Doprowadzić do nawyku mogą również nieodpowiednie metody wychowawcze rodziców, nasilona krytyka, wysokie wymagania. Impulsem bywają także bajki lub gry wideo, które wzbudzają w dziecku niepokój. Obgryzanie paznokci u dzieci - niebezpieczne dla zdrowia To zachowanie ma nie tylko nieprzyjemne następstwa psychiczne, ale i zdrowotne. Poranione miejsca przy paznokciach sprawiają ból i łatwo wtedy o infekcję. Poza tym bakterie, jakie znajdują się za paznokciami, a które trafiają stamtąd wprost do buzi, są groźne dla zdrowia (powodują infekcje wirusowe, grzybicze, zajady, opryszczkę owsiki, zapalenie dziąseł, zatrucia). Dlatego obgryzanie paznokci u dzieci trzeba starać się zwlaczyć. Obgryzanie paznokci u dzieci - jak temu zaradzić? Po pierwsze rozmawiaj z dzieckiem o konsekwencjach obgryzania paznokci. Poza chorobami, warto uświadomić mu, że długie obgryzanie paznokci może zniekształcić płytki i pozostawić wady zgryzu. Z córką możesz np. wybrać się na wizytę u manikiurzystki. Po zabiegu mała dama będzie chciała jak najdłużej utrzymać efekt ładnych rączek. Jeśli tylko zauważysz, że dziecko wkłada dłonie do ust, delikatnie wyjmij mu rękę z buzi. Nie komentuj, nie krzycz, nie karć - nasilisz tylko w ten sposób stres dziecka. Nie naciskaj, bądź delikatna. Spróbuj zaobserwować, w jakich sytuacjach dziecko gryzie paznokcie (oglądając telewizję, odrabiając lekcje?) - staraj się tłumaczyć dziecku zaistniałe sytuacje. Najważniejsza jest rozmowa, nazywanie emocji, mówienie o tym, co się czuje. Zapewniaj dziecko o swojej miłości i gotowości do pomocy. Podpowiadaj, że może rozładowywać napięcie inaczej niż poprzez obgryzanie paznokci (np. tupać nogami, czy uderzyć ręką o kanapę). Obgryzanie paznokci u dzieci można zwlaczyć wypracowując pewne umowy i hasła, które będą motywowały i przypominały o waszym porozumieniu. Np. ustalcie, że kiedy dziecko obgryza paznokcie, a ty rzucasz hasło np. "palec", to jest to znak, że powinno przestać.

Czemu dziecko obgryza paznokcie? Obgryzanie paznokci u dzieci kwalifikowane jest jako czynność nawykowa. Szacuje się, że problem ten występuje najczęściej u nastolatków oraz dzieci w wieku przedszkolnym. W tej grupie wiekowej paznokcie obgryza nawet co trzecie dziecko. Najczęściej jest to sposób na odreagowanie emocji oraz napięcia. Obgryzanie paznokci jest zaliczane do czynności nawykowych razem z ssaniem kciuka, ciągnięciem za włosy czy dłubaniem w nosie. Bardzo rzadko nawyk ten pojawia się w przypadku dzieci poniżej 4. roku życia. W niektórych przypadkach obgryzanie paznokci jest niejako kontynuacją ssania kciuka. Niekiedy może też wynikać z faktu, że dziecko jest znudzone i nie ma wystarczająco dużo rozrywki lub zajęć. Dlaczego dzieci nie powinny obgryzać paznokci? Obgryzanie paznokci to problem nie tylko natury estetycznej. Trzeba pamiętać, że na naszych dłoniach znajduje się wiele mikroorganizmów, takich jak bakterie czy wirusy. Co więcej, nie jest możliwe, aby dłonie były czyste zawsze, gdy dziecko obgryza paznokcie. Może to prowadzić do wystąpienia objawów chorobowych, które wywoływane są przez drobnoustroje dostające się do naszego organizmu właśnie w momencie kontaktu dłoni z jamą ustną. Tą droga dziecko może zakazić się wirusami wywołującymi przeziębienie lub problemy żołądkowe, w tym nudności i wymioty czy biegunkę. Wirusem, który może dostać się właśnie tą drogą do organizmu dziecka jest również SARS-CoV-2. Z tego też powodu ważne jest nie tylko oduczenie dziecka tego typu zachowań, ale dbanie, aby jego dłonie były jak najczęściej zdezynfekowane. Nie tylko jednak drobnoustroje stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia dziecka obgryzającego paznokcie. Należy pamiętać, że na dłoniach znajdują się różnego rodzaju zanieczyszczenia, toksyny, a nawet pasożyty. Obgryzanie brudnych paznokci może prowadzić do zatrucia, a niekiedy również do dostania się pasożytów do organizmu dziecka. Kolejnym stosunkowo poważnym zagrożeniem dla osób obgryzających paznokcie jest pojawienie się stanu zapalnego i zakażenia w postaci np. zanokcicy. Jest to dolegliwość, w przypadku której w okolicach wału paznokciowego dochodzi do zakażenia wywołanego przez gronkowce. Jest ono spowodowane przez to, że obgryzając paznokcie naruszamy naturalną barierę chroniącą przed drobnoustrojami. Prowadzi to do wniknięcia pod skórę bakterii, najczęściej gronkowców, naturalnie bytujących na powierzchni naszej skóry, do warstwy podskórnej. Tworzy się tam zbiornik ropy, który często wymaga zaopatrzenia chirurgicznego, a nieleczony prowadzić może do poważnych powikłań. Obgryzanie paznokci – etap przejściowy czy błędne przyzwyczajenie? Dziecko obgryzające paznokcie wymaga dokładnej obserwacji. Kluczowe jest to, czy czynności tej towarzyszą inne zaburzenia natury psychologicznej, takie jak: problemy ze snem, koncentracją, obniżenie nastroju, pojawienie się lęku czy utrata apetytu. Wystąpienie tych objawów jest wskazaniem do pilnej konsultacji z psychiatrą dziecięcym, który podejmie odpowiednie dalsze kroki mające na celu pomoc dziecku. Ze względu na to, że obgryzanie paznokci jest wyrazem nadmiernego napięcia dziecka, konieczna może okazać się zmiana jego funkcjonowania w środowisku domowym lub szkolnym. Jeżeli obgryzanie paznokci jest problemem izolowanym, a zachowanie dziecka nie uległo zmianie, może okazać się, że dziecko potrzebuje jedynie wizyty u psychologa dziecięcego. Specjalista bądź specjalistka oceni nie tylko ogólny stan psychiczny dziecka, ale także poinstruuje rodziców, co powinni zrobić, aby pomóc dziecku pozbyć się tego uporczywego nawyku. Dziecko obgryza paznokcie – co zrobić? Bardzo często rodzice są w stanie w znacznym stopniu pomóc dziecku z problemem obgryzania paznokci. Pierwszą zasadą, o której powinnaś pamiętać, jest to, aby nie karać i absolutnie nie ośmieszać dziecka w razie obgryzania paznokci. W taki sposób jedynie zniechęcisz je do dalszej pracy nad tym nawykiem, a nawet pogłębisz dodatkowo jego napięcie. Zamiast tego, jeżeli widzisz, że dziecko obgryza paznokcie, zwróć mu łagodnie uwagę, gdyż bardzo prawdopodobne jest to, że robi to odruchowo i bez pełnej świadomości. Dobrym pomysłem jest również zapewnienie dziecku rozrywki lub zajęcia, tak aby jak najmniej nudziło się w trakcie dnia, a jego uwaga była odwrócona od obgryzania paznokci. Ważne jest również nagradzanie dziecka, kiedy stara się nie obgryzać paznokci. Mechanizm ten, zwany pozytywnym wzmocnieniem, jest bardzo skuteczny. Pamiętaj, że w walce z tym nawykiem kluczowe jest także wsparcie psychiczne dla dziecka i zapewnienie go o swojej pomocy w walce z problemem. Jeżeli w ostatnim czasie zauważyłaś, że dziecko nagle zaczęło obgryzać paznokcie lub robi to znacznie częściej niż dotychczas, zainteresuj się, czy w jego życiu nie dzieje się coś, co wywołuje u niego napięcie. Problemami takimi mogą być kłopoty w szkole czy konflikty z rówieśnikami lub rodzeństwem. Pamiętaj również, że niekiedy w walce z obgryzaniem paznokci konieczna może być pomoc specjalisty z dziedziny psychologii lub psychiatrii dziecięcej.

Panthermedia Gryzienie paznokci to delikatna kwestia. Sygnał, że trzeba uważnie przyjrzeć się swojemu dziecku. I działać mądrze. Gdy dziecko obgryza paznokcie, na pewno nie jest to ładny widok. Ale przecież nie o wrażenia estetyczne tu chodzi. Zazwyczaj obgryzanie paznokci pojawia się u pięciolatka (czasem jeszcze trochę wcześniej), gdy dziecko przeżywa jakieś kłopoty, pierwsze stresy. To pomaga mu rozładować napięcie emocjonalne. Z tej samej przyczyny malec może też zgrzytać zębami czy ssać palec. Przyczyny obgryzania paznokci u dzieci Często przyczyną obgryzania paznokci bywa lęk, np. spowodowany pójściem do przedszkola, do zerówki, napięciami w rodzinie, konfliktem z rówieśnikami lub pierwszymi kłopotami w nauce. Dziecko może też czuć się niepewnie, bo pojawiło się nowe rodzeństwo, zmieniliście miejsce zamieszkania albo przeżyło odejście bliskiej osoby. A może tryb życia waszej rodziny jest dlań zbyt nieuporządkowany? Maluch nie czuje się wtedy bezpiecznie, bo trudno mu przewidzieć, co go czeka. Czasem przyczyna leży w samym dziecku. Jest bardzo wrażliwe, nieśmiałe. Albo należy do nadpobudliwych. Jeśli maluch jest niezwykle żywy i ruchliwy, w sytuacjach, w których nie może uwolnić swojej energii, może zamiennie zajmować się paznokciami, np. siedząc bez ruchu przed telewizorem. Ale nawet w takim wypadku nie zawsze o to tylko chodzi. Sprawdź, czy program lub film, który ogląda, nie budzi w nim zbyt wielkich emocji. Warto wtedy usiąść obok i tłumaczyć, co się dzieje na ekranie. Panthermedia Prawdy i mity w pielęgnacji noworodka Każdy rodzic musi "nauczyć się" swojego dziecka. Nawet wiedza zdobyta dzięki poradnikom, internetowi czy babcinym radom wraz z dużą dawką miłości i troski nie zagwarantuje, że nie zdarzy ci się jakaś pielęgnacyjna wpadka. Radzimy, jak ich uniknąć. // Priorytetem troskliwych rodziców jest to, by ich dziecko prawidłowo się rozwijała i rosło jak "na drożdżach" . Kiedy oczekują na drugie czy kolejne dziecko, wiedzą czego się spodziewać – w końcu mają za sobą niezły "trening". Kiedy jednak po raz pierwszy doświadczają cudu bycia rodzicem, są pełni wątpliwości. Chcą dla maleństwa wszystkiego co najlepsze, więc tym bardziej przeżywają każdy błąd. Tymczasem większość z nich jest naprawdę błaha i prosta do wyeliminowania . Błędy w pielęgnacji niemowlaka Oto kilka najczęstszych pielęgnacyjnych "pomyłek". za dużo kosmetyków — tak jak ty masz kosmetyki dostosowane do indywidualnych potrzeb ich skóry, tak i dziecko powinno mieć swoją małą kosmetyczkę . A co w niej? Produkty bezpieczne, testowane pod okiem autorytatywnych instytucji, dopasowane do specyficznych wymagań jeszcze w pełni nierozwiniętej skóry: krem przeciw odparzeniom, oliwka, mydełko do ciała, szampon – warto je mieć zawsze pod ręką. Nie znaczy to jednak, że wszystkiego należy używać jednocześnie. Posmarowana kremem przeciw odparzeniom pupa nie wymaga już natłuszczania oliwką etc. Liczy się bowiem przede wszystkim jakość produktów, a nie ilość – wybierajmy te aktualnie potrzebne, a nie używajmy wszystkiego na raz. patyczek do uszu — by nie uszkodzić dziecku bardzo delikatnej błony bębenkowej, pod żadnym pozorem nie czyść mu uszek patyczkami kosmetycznymi . Zamiast nimi, uszy malca wystarczy wyczyścić wilgotnym wacikiem zwiniętym w rulonik. za ciepło — to, że lubisz relaksować się w gorącej kąpieli, nie znaczy, że i maluch dobrze się czuje w wodzie o wysokiej temperaturze. Optymalna temperatura wody dla niemowlaka to ok. 37C. Uwaga: jeśli w domu nie ma termometru do pomiaru ciepła wody, możesz zastąpić go łokciem — jeśli woda jest przyjemnie... Fotolia Ssanie palca i inne paskudne nawyki Każde dziecko robi czasem coś, co sprawia, że dorosłym cierpnie skóra. Niektórym maluszkom zdarza się to wyjątkowo często. Co robić? Ssanie palca Uspokaja, poprawia nastrój, ułatwia zasypianie, czasem nawet „pomaga” w oglądaniu bajek. Pozwala rozładować napięcie, bo kojarzy się z bliskością mamy, bezpieczeństwem, pełnym brzuszkiem. Ortodonci ostrzegają jednak, że częste ssanie czegokolwiek poza piersią mamy (palca, narożnika poduszki czy kołderki itd.) może prowadzić do powstania wady zgryzu , polegającej na cofnięciu się żuchwy. Zdarza się, że ssanie staje się nałogiem. Bywa i tak, że maluszek, który ssał palec przestaje w końcu to robić, ale zaczyna np. ogryzać paznokcie. Ludzie, którzy w dzieciństwie mieli silną potrzebę ssania mogą częściej niż inni sięgać po papierosy, podjadać. Co robić? Daj zajęcie małym rączkom. Dzieci najczęściej odczuwają potrzebę ssania, gdy są zmęczone, głodne, senne, boją się czegoś, a także, gdy są czymś zaciekawione. Dlatego staraj się, by w takich sytuacjach maluszek miał zajęte ręce, np. daj mu do przytulenia ukochanego misia. Zaproponuj smoczek. Jeśli dziecko jest małe i nie potrafi obejść się bez pocieszyciela, lepiej, żeby ssało smoczek niż palec. Powinien być dobrej jakości i mieć anatomiczny kształt – część, którą dziecko ma w buzi powinna być spłaszczona. Tłumacz. Starszemu dziecku wytłumacz, dlaczego nie powinno się ssać palca. Spróbuj je zaangażować w rozwiązanie problemu. Zaproponuj np. że zabandażujecie paluszka na noc, żeby odpoczął. Chwal za każdy sukces. Idź z dzieckiem do ortodonty. Lekarz zaproponuje maluchowi płytkę przedsionkową (wygięty w łuk kawałek plastiku z kółeczkiem jak przy smoczku), która nie tylko chroni zgryz ale i uniemożliwia odruchowe ssanie. Taką płytkę może nosić już trzylatek. [CMS_PAGE_BREAK] Ogryzanie paznokci Podobnie jak ssanie palca rozładowuje napięcie. Niestety nie zawsze mija samo... Obgryzanie paznokci Gryzienie paznokci to delikatna kwestia. Sygnał, że trzeba uważnie przyjrzeć się dziecku. Gryzienie paznokci to delikatna kwestia. Sygnał, że trzeba uważnie przyjrzeć się dziecku. I działać mądrze. Nie jest to ładny widok... Ale przecież nie o wrażenia estetyczne tu chodzi. Obgryzanie paznokci zazwyczaj pojawia się u pięciolatka (czasem trochę wcześniej), kiedy dziecko przeżywa jakieś kłopoty czy pierwsze stresy. Bywa przyczyną wad zgryzu, zwiększa również ryzyko zarażenia owsikami, szczególnie w przypadku dzieci, które chodzą do przedszkola (jest też jednym z objawów owsicy!). Może także zniekształcić paznokcie. Co z tym robić, radzi Katarzyna Floryan, psycholog, w Uniwersytecie dla Rodziców w Warszawie prowadzi terapię dzieci i wspiera rodziców w trudnościach wychowawczych. Rozpoznaj przyczynę Przyczyną obgryzania bywa lęk, np. spowodowany pójściem do przedszkola czy zerówki, napięciami w rodzinie, konfliktami z rówieśnikami, pierwszymi kłopotami w nauce. Dziecko może też czuć się niepewnie, bo np. na świecie pojawiło się rodzeństwo czy zmieniliście miejsce zamieszkania. A może tryb życia waszej rodziny jest dla niego zbyt nieuporządkowany? Wtedy malec nie czuje się bezpiecznie, bo trudno mu przewidzieć, co go czeka. Czasami powód leży w samym dziecku – jest ono bardzo wrażliwe, nieśmiałe. Albo należy do maluchów nadpobudliwych. Jeśli jest niezwykle żywe i ruchliwe, to w sytuacjach, w których nie jest w stanie uwolnić i wyładować swojej energii, może zamiennie zajmować się paznokciami, np. siedząc bez ruchu przed telewizorem. Jednak nawet w takiej sytuacji może chodzić o coś więcej. Sprawdź, czy program lub film, który ogląda, nie budzi w nim zbyt wielkich emocji. Warto usiąść obok dziecka i tłumaczyć mu, co się dzieje na ekranie. Krótko i gorzko Dbaj, by paznokcie były króciutko przycięte, a dziecko nie będzie miało czego obgryzać. Co jeszcze warto robić? 1. Poszukaj w sklepach zabawek antystresowych , które... Jak pobrać i aktywować bon turystyczny: instrukcja rejestracji na PUE ZUS (krok po kroku) Ukraińskie imiona: męskie i żeńskie + tłumaczenie imion ukraińskich Mądre i piękne cytaty na urodziny – 22 sentencje urodzinowe Ile wypada dać na chrzciny w 2022 roku? – kwoty dla rodziny, chrzestnych i gości Gdzie nad morze z dzieckiem? TOP 10 sprawdzonych miejsc dla rodzin z maluchami Ospa u dziecka a wychodzenie na dwór: jak długo będziecie w domu? Czy podczas ospy można wychodzić? 5 dni opieki na dziecko – wszystko, co trzeba wiedzieć o nowym urlopie PESEL po 2000 - zasady jego ustalania Najczęściej nadawane hiszpańskie imiona - ich znaczenie oraz polskie odpowiedniki Gdzie można wykorzystać bon turystyczny – lista podmiotów + zmiany przepisów Urlop ojcowski 2022: ile dni, ile płatny, wniosek, dokumenty Przedmioty w 4 klasie – czego będzie uczyć się dziecko? 300 plus 2022 – dla kogo, kiedy składać wniosek? Co na komary dla niemowląt: co wolno stosować, czego unikać? Urwany kleszcz: czy usuwać główkę kleszcza, gdy dojdzie do jej oderwania? Bon turystyczny – atrakcje dla dzieci, za które można płacić bonem 300 plus dla zerówki w 2022 roku – czy Dobry Start obejmuje sześciolatki? Jak wygląda rekrutacja do liceum 2022/2023? Jak dostać się do dobrego liceum?

źródło: Obgryzanie paznokci to problem, który dotyczy ponad 1/3 naszego społeczeństwa. Może się zacząć we wczesnym dzieciństwie, ale zdarza się, że nawyk obgryzania paznokci pojawia się u osób dorosłych. Wbrew powszechnemu przekonaniu obgryzanie paznokci nie jest nieszkodliwe. Często to kompulsywny nawyk, którego nie jesteśmy w stanie kontrolować. Obgryzanie paznokci to kompulsywny nawyk, którego nie jesteśmy w stanie kontrolować. To znaczy, że zaczynamy obgryzać paznokcie, kiedy nasz mózg nie rejestruje tego w sposób świadomy. Pozostaje to więc poza naszą świadomością, a przynajmniej dopóki nie zdamy sobie z tego sprawy i nie zaczniemy pracy nad tym, żeby obgryzanie paznokci przestało nas dotyczyć. Obgryzanie paznokci u dorosłych – przyczyny Przyczyny obgryzania paznokci są bardzo różne, jednak najczęściej winowajcą jest stres. Obgryzanie paznokci u dorosłych jest najczęściej ściśle powiązane ze stanem psychicznym. Pomaga opanować takie emocje jak złość, strach czy gniew. Nie radzimy sobie z nadmiarem emocji, więc w pewnym sensie jest to dla nas sposób rozładowania stresu. Ciężko wskazać jedną konkretną przyczynę, ale u osób bardziej wrażliwych mogą to być: problemy rodzinne, niepowodzenia w pracy, stresująca praca, problemy ze zdrowiem, kłótnie z bliskimi, lęk o najbliższych, zaburzenia psychiczne np. nerwica lękowa lub stany lękowe. Dlaczego dzieci obgryzają paznokcie? Dzieci obgryzają paznokcie z tego samego powodu co dorośli – przyczyną najczęściej jest stres. Co prawda, małe dzieci mogą obgryzać paznokcie z ciekawości lub z przekory, ale wtedy szybko z tego wyrastają. Jeśli obgryzanie paznokci nie mija, wtedy można podejrzewać, że dzieci nie radzą sobie z emocjami. Obgryzanie może być następstwem takich problemów jak pójście do żłobka, przedszkola, kłótnie rodziców, rozstanie rodziców albo problemy zdrowotne. Psychologowie dziecięcy uważają, że w przypadku obgryzania paznokci u dzieci warto najpierw poszukać źródła problemu, ponieważ u dzieci obgryzanie paznokci może być sposobem komunikowania nam, że przerosła je sytuacja, w której się znalazły. Obgryzanie paznokci – skutki i przenoszone choroby Obgryzanie paznokci u dzieci i u dorosłych może mieć poważne konsekwencje. Obgryzanie paznokci przyczynia się do łapania wszelkich infekcji wirusowych, grzybiczych, pasożytniczych (u dzieci np. owsików). Ponadto powoduje problemy z dziąsłami np. stany zapalne, afty, podrażnienia i krwawienia. Bardzo ważne są również wszelkie defekty estetyczne. Obgryzione paznokcie wyglądają źle. Sprawiają, że nasze dłonie są stale niezadbane. U wielu osób obgryzanie paznokci idzie w parze z obgryzaniem skórek, a wtedy dłonie cierpią na tym podwójnie. 8 sposobów na mocne paznokcie Obgryzanie paznokci u nóg, czy to możliwe? Obgryzanie paznokci u nóg jest jak najbardziej możliwe i robi to więcej osób niż myślimy. Większość osób, które to robi nie zastanawia się jak przestać obgryzać paznokcie, ponieważ nie uważa tego za szkodliwy nawyk. Raczej coś, co lubią i co pomaga im rozładować napięcie, a czasem zabić nudę. Niestety, obgryzanie paznokci u nóg jest tak samo szkodliwe jak u rąk. Obgryzanie paznokci – leczenie Leczenie obgryzania paznokci może opierać się na psychoterapii lub farmakoterapii. Terapia u psychologa może okazać się nieoceniona w walce z tym nawykiem. Psycholog pomoże dotrzeć do źródła problemu i nauczyć nas jak radzić sobie ze stresem albo jak inaczej rozładowywać emocje. Niektórzy decydują się też na terapie lekami. Tutaj pomocne mogą okazać się leki uspokajające albo preparaty apteczne o gorzkim smaku do smarowania płytki paznokcia, specjalnie dedykowane dla osób, które borykają się z problemem obgryzania paznokci. Jak przestać obgryzać paznokcie, czyli co zrobić żeby się oduczyć? Wiele osób myśli sobie „obgryzam paznokcie od lat i nie dam rady się tego oduczyć”. Nic bardziej mylnego. Wszystko zależy od naszej silnej woli, dobrze też znaleźć odpowiednią motywację. Na obgryzanie paznokci u dzieci najlepsze będzie tłumaczenie. Warto porozmawiać z dziećmi o tym, że obgryzanie może przynieść robaczki albo przeziębienia. Dorośli ludzie potrzebują innej motywacji, ale możliwość zachorowania powinna również dobrze na nich podziałać. Możemy np. wyznaczać sobie drobne nagrody za dzień bez obgryzania paznokci. Niektórzy stosują nieco bolesną metodę – po każdym ugryzieniu paznokcia pstrykają sobie w rękę gumką recepturką. Dobrym sposobem jest noszenie bawełnianych rękawiczek, póki problem nie zniknie. Możemy również stworzyć kalendarz małych sukcesów i powiesić go na lodówce. Rysujemy słoneczko lub inny ulubiony wzorek przy każdym dniu, w którym nie obgryzaliśmy paznokci. Taka dodatkowa pozytywna motywacja na pewno pomoże nam w walce z obgryzaniem paznokci. Ile rosną paznokcie po obgryzieniu? Na pewno nie raz zastanawialiśmy się jak nie obgryzać paznokci i je zapuścić. Paznokcie po obgryzieniu rosną w normalnym tempie, ale odrastają krzywe i osłabione. Obgryzanie paznokci narusza ich płytkę i powoduje, że paznokieć staje się słabszy. Zapuszczanie po obgryzaniu będzie trwało tyle samo, jednak najważniejszą kwestią będzie tutaj finalny wygląd płytki. Może się zdarzyć, że powrót paznokci do stanu sprzed obgryzania potrwa nawet rok. Wtedy paznokcie trzeba zapuszczać, ścinać te, które odrosną i zaczynać zapuszczanie od nowa. Możemy wtedy wspomagać się odżywkami. Dłonie są naszą wizytówką, więc naprawdę warto o nie dbać. Poza tym, pozbycie się problemu, jakim jest obgryzanie paznokci, bardzo dobrze wpłynie nie tylko na nasz wygląd, ale również na całe nasze samopoczucie.

Zapytaliśmy kilka osób, z czym im się kojarzy obgryzanie paznokci. Wszyscy określili je jako „nerwowy nawyk”, „reakcję wywołaną stresem”. Tymczasem badania kanadyjskich naukowców sugerują, że to perfekcjonizm, a nie lęk, jest podstawą tego zachowania. Obgryzanie paznokci – przyczynyObgryzanie paznokci – co wykazały badania naukowców?Obgryzanie paznokci – skutki dla organizmuObgryzanie paznokci u dzieciJak przestać obgryzać paznokcie? Wiele osób jest przekonanych, że obgryzanie paznokci (onychofagia) to nerwowy nawyk, który ma zredukować napięcie. Niewiele natomiast zna badanie kanadyjskich naukowców opublikowane w 2015 roku w „Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry”, które rzuciło nowe światło na przyczyny obgryzania paznokci. Jako powód obgryzania paznokci oraz innych kompulsywnych zachowań związanych z ciałem (np. wyrywanie włosów, drapanie się) badacze wskazali perfekcjonizm. Dowiedli także, że perfekcjoniści są bardziej niecierpliwi, szybciej się frustrują i szybciej się nudzą. W przestrzeni zakupowej HelloZdrowie znajdziesz produkty polecane przez naszą redakcję: Beauty Vianek, Nawilżający szampon do włosów suchych i normalnych, 300ml 25,00 zł Beauty Nacomi Argan Oil Eye Cream, arganowy krem pod oczy, 15ml 29,00 zł Beauty Vianek, Łagodzący peeling do skóry głowy, 150ml 28,49 zł Odporność, Good Aging, Energia, Trawienie, Beauty Wimin Zestaw z lepszym metabolizmem, 30 saszetek 139,00 zł Beauty Miya Cosmetics myEYEhero, nawilżający krem pod oczy, 15ml 39,00 zł Obgryzanie paznokci – co wykazały badania naukowców? W eksperymencie wzięło udział 48 uczestników, z czego połowa wykazywała zachowania kompulsywne. Druga połowa była grupą kontrolną. Badani za pomocą ankiet mieli ocenić, w jakim stopniu odczuwają nudę, gniew, poczucie winy, drażliwość i niepokój, po postawieniu ich w sytuacjach, które to wywołują. I tak, by wywołać stres, pokazywano katastrofę samolotu, dla relaksu pokazywano plażę i morskie fale. Frustrację powodowano, prosząc uczestników o wykonanie zadania, które miało być łatwe i szybkie, ale takie nie było. By doprowadzić do znudzenia, zostawiano samych w pokoju na 6 minut. Do obgryzania paznokci lub innych, powtarzających się zachowań o kompulsywnym charakterze dochodziło wtedy, gdy uczestnicy czuli się znudzeni, sfrustrowani i niezadowoleni. Kompulsywne zachowanie pojawia się np. w momencie, kiedy nie jesteśmy w stanie działać wydajnie i nie radzimy sobie z zadaniem. Powoduje to zniecierpliwienie i niezadowolenie oraz prowadzi do frustracji. Perfekcjoniści nie są w stanie się odprężyć i wykonywać zadań w normalnym tempie. Dlatego są podatni na frustrację, szybko się niecierpliwią i są niezadowoleni, gdy nie osiągają swoich celów komentuje jeden z autorów badania, prof. Kieron O'Connor, psychiatra z Uniwersytetu w Montrealu Obgryzanie paznokci – skutki dla organizmu O co tyle hałasu – pewnie się zastanawiacie? Otóż skutki obgryzania paznokci mogą być bardzo nieprzyjemne. Należą do nich: infekcje, osłabienie dziąseł i zębów, zniekształcenia macierzy paznokcia. Dlatego obgryzanie paznokci stało się wyzwaniem dla psychoterapeutów, którzy dzięki eksperymentowi kanadyjskich naukowców są w stanie lepiej zrozumieć pacjentów i przyczyny ich – jak się okazuje – kompulsywnych zachowań wynikających pośrednio z cech osobowości. Oraz skuteczniej pomóc przestać obgryzać paznokcie. Obgryzanie paznokci u dzieci Obgryzanie paznokci u dzieci może być reakcją na czynniki stresogenne, takie jak np. rozwód rodziców, przeprowadzka czy zmiana szkoły. Warto jednak zaznaczyć, że jego przyczyny mogą być zupełnie inne. Czasem jest ono zastępczym nawykiem i pojawia się na miejscu wcześniejszego ssania kciuka. Zdarza się również, że maluchy robią to z nudów. Jak przestać obgryzać paznokcie? Nie istnieje jeden skuteczny sposób na obgryzanie paznokci u dzieci oraz dorosłych. Polecana jest za to często zmiana nawyków – zamiast obgryzać paznokcie, warto je pielęgnować. Do obgryzania prowokują nas nieraz suche skórki, warto więc je smarować np. olejami. Można też przedłużyć paznokcie metodą akrylową lub żelową – wtedy będzie je znacznie trudniej obgryzać. Źródł0: Zobacz także Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Joanna Germak Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy